خبرنگار یا توپخانه چی/ جنگ روانی رسانه های خودی ترکیه با رپورتاژنگاران کرایه ای در جنگ قره باغ

آناخبر: دولت ترکیه تنی چند از خبرنگاران خودی وابسته به بنگاه های دولتی دروغ پراکنی خود را به میدان نبرد در قره باغ فرستاده است.

ترکیه با بیش از 100 روزنامه نگار زندانی منتقد دولت اردوغان بزرگترین زندان و خطرناک ترین کشور برای روزنامه نگاران در جهان است که نمی تواند ادعای کار رسانه ای و خبری آزاد بکند.

خبرنگاران ساخت ترکیه در قالب توپخانه چی پیش از آغاز جنگ بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان بر سر قراباغ در هفته اول مهرماه 1399، با پشتیبانی ارتش باکو و ترکیه وارد منطقه عملیاتی شده و گزارش های هیجانی و سراسر کذبی منتشر کردند.

برخی از این افراد گویا دوره های فشرده گزارشگری را در شب عملیات در سنگر گذرانده بودند و گاها ناشیانه به کاهدان می زدند.

بررسی گزارش های منتشر شده خبرنگاران و رسانه های سه کشور جمهوری آذربایجان، ترکیه و اسرائیل از قره باغ نشان از آن دارد که سرمشق خبری آن ها در یک اتاق مشترک نوشته می شود.

جمهوری آذربایجان و ترکیه به عنوان دو کشور دوست و برادر در سرکوب و شکنجه روزنامه نگاران نیز همچون برادر دوقلو (الهام و رجب) عمل می کنند و امکان ندارد که اجازه دهند حتی خبرنگاران شبهه مستقل هم در منطقه یا حاشیه مناطق درگیر اقدام به کار رسانه ای بکنند.

در برنامه زنده! گاها در دست برخی از به اصطلاح گزارشگر های ترکیه ای کاغذ تایپ شده دیده می شد که از روی آن گزارشگر بی نوا باید آن را روخوانی می کرد. در کدام منطقه جنگی خبرنگار با خود پرینتر به همراه دارد که بتواند خبر خود را از روی آن بخواند.

این رپوتاژنگاران نیز همچون تروریست های تکفیری ارتش آزاد سوریه به عنوان مزدور ساعتی استخدام شده اند تا بر شکست های اردوغان پرده سیاهی بکشند.

جنگ رسانه ای اردوغان در جنگ جمهوری آذربایجان با ارمنستان شکست خورد و میکروفن به دستان کرایه ای در جنگ قره باغ آبروی خود را به چند لیر فروختند. این عناصر کرایه ای مدعی بودند از محل شهرهایی از قره باغ گزارش زنده! می دهند که توسط ارتش جمهوری آذربایجان آزاد شده اند اما چند ساعتی نگذشته فیلم و عکس اهالی این منطقه دروغگویی و فریبکاری مزدوران رسانه ای اردوغان را فاش می کرد.

ترکیه به کانون رسانه ای جنگ نرم دشمنان ایران و تجزیه طلبان پان ترکیست تبدیل شده و دستگاه اطلاعاتی این کشور (میت) به وجود عناصر دست چندم و سطح پایین فراری از مناطق آذری نشین ایران دلخوش است و سرمایه گذاری کلانی می کند تا بتواند بر فضای فرهنگی و سیاسی این شهرها تاثیر بگذارد اما غافل از این که ارباب این کشور بیش از4 دهه است که با صدها رسانه کوچک و بزرگ و میلیاردها دلار هزینه نتوانسته ذره ای خلل در صفوف مردم ایران ایجاد کند.