سال نو 2019 و مخالفت با چند صدایی در ترکیه

آناخبر/رضا تورمن/ پایگاه اینترنتی خبری تی 24 ترکیه: یک سال را پشت سر گذاشتیم و سال دیگری آغاز شد، خیلی‌ها معتقدند باید تبریک گفت و بعضی نیز چنین می‌اندیشند که سال نو امیدی برای رسیدن به موفقیت‌های جدید است.

 

مهم این است که همه کسانی که در این سال نو در این کشور زندگی می‌کنند در یک نقطه واحد به هم برسند و یک نقطه اشتراک داشته باشند. نقطه‌ای به نام اجازه دادن به بیان افکار «دیگری» و امکان فراهم شدن جامعه چند صدایی در ترکیه.

نگاهی بیندازیم به تاریخچه موسیقی غرب. به یاد داشته باشیم که چه مخالفت‌های گسترده‌ای با موسیقی چند آوایی یا چند صدایی صورت گرفته است.

تاریخ کلیسا پر است از بازتاب صدای مخالفینی که موسیقی چندآوایی یا چند صدایی را حمله‌ای به موسیقی کلاسیک تک صدایی کلیسا می‌دانستند به همین خاطر بود که در سال 1324 میلادی به دستور پاپ اعظم موسیقی چند آوایی ممنوع و اعلام شد که این موسیقی می‌تواند حمله به سنت‌های موسیقی دینی کلیسا باشد.

اما بازگردیم به اکنون، به ترکیه، در کشور ما چه می‌گذرد؟ متاسفانه در کشور ما جایی برای جامعه چند صدایی وجود ندارد. می‌خواهند یک ترکیه تکصدا به وجود بیاورند و کاری کنند که حزب حاکم تعیین کند که رویکرد سیاسی و اندیشه سیاسی هر کسی به چه شکلی باشد.

این از ویژگی‌های رژیم‌های خودکامه است که می‌خواهند تمام شهروندان یک کشور درست مانند حاکمین فکر کنند.

نگاه کنید به سخنرانی‌ها و گفته‌های رئیس جمهور این کشور. اردوغان در سخنرانی‌های خود٬ حزب جمهوری خلق یعنی مهمترین حزب مخالف دولت را به عنوان مهمترین تهدید علیه ترکیه تلقی می‌کند!

در عین حال رهبران سومین حزب مهم این کشور یعنی حزب دموکراتیک خلق‌ها را به زندان می‌فرستد و کاری می‌کند که اگرچه حزب تعطیل نشده، اما در عمل هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد. در گام بعدی در سخنرانی‌های خود کاری می‌کند که دوقطبی اجتماعی و سیاسی در ترکیه به تمام معنی کلمه شکل بگیرد و این دو قطبی برای همه ما مشکل ایجاد خواهد کرد.

سال 2018 برای همه ما سال مهمی بود، سالی که نظام سیاسی ترکیه به طور کامل تغییر یافت و تمام قدرت و اختیارات سیاسی و اجرایی این کشور در دست یک فرد قرار گرفت.

آن هم بدون هیچ دستگاه نظارتی خاصی که بتواند از او بازخواست کند. در چنین سالی بود که ما وارد مقطع جدیدی شدیم. مقطعی که در آن هیچ کسی نمی‌تواند در مقابل رئیس جمهور بایستد.

او به راحتی حکم دادگاه حقوق بشر اروپا در مورد آزادی دمیرتاش را رد کرد. او قانون را زیر پا گذاشت و با وجود آن که در ماده نود و چهارم قانون اساسی ترکیه آمده است که رئیس مجلس نمی‌تواند در آیین‌های سیاسی شرکت کند٬ اما به راحتی رئیس مجلس را به عنوان نامزد حزب خود در انتخابات استانبول معرفی کرده و لازم نمی‌بیند که او از پست فعلی خود استعفا دهد.

این ساختار سیاسی چنین عمل می‌کند و به دنبال آن است که شهروندان٬ همه خود را مقید به آداب و اصولی بدانند که از دید دولت و حزب حاکم٬ به عنوان شهروندان خوب و مطلوب تلقی شوند.